PERYSKOP » Książka

Czarna księga komunizmu / Ambrose Bierce

Michał Mirski — Thu, 10 Dec 1998 20:22:30 +0000

Dzis po czesci politycznie. Pierwsza pozycja ukazala sie we Francji w zeszlym roku, otwierajac tym samym okres dyskusji nad opisanymi w niej zdarzeniami. “Czarna ksiega komunizmu”, wydana przez Stephana Courtois, to liczacy ponad 800 stron tom uzurpujacy sobie miano pierwszego na swiecie ogolnego opracowania “zbrodni komunizmu”. Courtois juz we wprowadzeniu uprawia dyscypline nazywana “historia z kalkulatorem w reku”, piszac ze “komunizm” usmiercil w ciagu swego istnienia 100 milionow ludzi, nazizm “tylko” 25 milionow. W ten sposob oba systemy zostaja porownane; notabene przez cala ksiazke przeplata sie ten sposob dzialania. “Ksiega” zawiera dzialy napisane przez roznych autorow, w tym Polaka, Andrzeja Paczkowskiego, ktory na 30 stronach (sic!) probuje ukazac historie Polski w kategorii represji. “Ksiegi” za opracowanie naukowe uznac nie sposob, jest to raczej zmasowany atak na ideologie, nie ograniczajacy sie w oczach Courtois jednak tylko do ideologii marksistowskiej (choc “komunizm” widzi on jako monolit i nie rozroznia np. okresu przed i po 1956 roku), ale uznajacy wszelkie utopie za kryminogenne. “Ksiega”, napisana z jawnym nieobiektywizmem, nie jest godna polecenia. Odradzam od jej kupna.
Wydanie polskie ukaze sie nakladem wydawnictwa Proszynski i S-ka.

W 1842 roku, w Meigs County w stanie Ohio przyszedl na swiat Ambrose Bierce, jeden z najwybitniejszych amerykanskich pisarzy XIX wieku. Znany jako dziennikarz ze swych otwartych relacji z wojny, ale takze jako autor opowiadan przesyconych najsmaczniejszym czarnym humorem i makabryczna ironia.
“Fakt, ze Henry Armstrong zostal pogrzebany, nie wydawal mu sie dostatecznym dowodem na to, ze umarl, zawsze bowiem byl czlowiekiem trudnym do przekonania.” Tak zaczyna sie jedno z klasycznych jego opowiadan. Polecam ich lekture, szczegolnie przed snem…

Świat Zofii

Michał Mirski — Fri, 05 Jun 1998 22:09:51 +0000

Pewna dziewczynka zaczyna calkiem niespodziewanie otrzymywac dziwne listy, w ktorych nieznany autor pyta ja o to, kim jest, skad pochodzi, czym jest Swiat. Okazuje sie, ze Zofii, bo tak ma na imie czternastolatka, ktos oferuje listowny kurs filozofii, czyli sztuki myslenia i zadawania pytan probujacych wyjasnic sens zycia i obecnosc czlowieka na ziemi. Zofia podejmuje wyzwanie, i tak codziennie otrzymuje kilka stron maszynopisu zadajacych jej najrozmaitsze pytania, a takze opisujacych myslenie zyjacych przed nia filozofow.
Bardzo przystepnie, napisana zwiezle, ale rowniez szeroko poruszajaca najwazniejsze problemy Czlowieka ksiazka Josteina Gaardera warta jest polecenia wszystkim tym, ktorzy kiedykolwiek probowali zglebic tajemnice zycia, jak rowniez tym, ktorzy po prostu chcieliby dowiedziec sie czegos o historii, i to nie tylko filozofii. Polecam goraco.
J.Gaarder: “Swiat Zofii”.

The Physician

Michał Mirski — Thu, 05 Feb 1998 20:15:04 +0000

Dzis chcialbym zachecic Was do przeczytania powiesci, ktora ukazala sie co prawda juz ponad 10 lat temu, nadal jednak jest bardzo ciekawa, i nie stracila nic ze swojej sily. Obiecuje, ze gdy zaczniecie ja czytac, nie bedziecie chcieli wypuscic jej ze swych rak.
Osierocony Rob Jeremy Cole zostaje przygarniety przez znachora, u ktorego uczy sie podstaw prymitywnej medycyny. Nie zawsze jest mu jednak latwo, ale odnajduje w sobie powolanie. Postanawia uczyc sie dalej, aby zostac lekarzem. Mamy sredniowiecze, jedyna szkola medyczna w Europie znajduje sie we Francji, jest jednak uwazana nie za szpital, lecz za “dom smierci”. Uczelnia, ktora naprawde jest w stanie nauczyc praktyki lekarskiej, znajduje sie w Arabii. Niestety, uczyc sie tam moga tylko Arabowie i zydzi. Mimo to Rob postanawia wyruszyc w daleka podroz, ktorej szanse powodzenia sa bardzo nikle.
Czy uda mu sie dotrzec do celu? Czy zostanie lekarzem i bedzie pomagal chorym? O jego dramatycznej, pelnej niespodziewanych zwrotow wyprawie i dalszych, ciekawych niezmiernie losach, dowiecie sie z ksiazki Noaha Gordona “The Physician”. Goraco polecam!

Le dernier jour d’un condamné, suivi de Claude Gueux

Michał Mirski — Mon, 08 Dec 1997 15:13:44 +0000

Wiktor Hugo “Ostatni dzien skazanca”, ksiazka zawierajaca powiesc o tym samym tytule jak i opwiadanie “Kuba Golec”, ktore tworzy jakby jego przedluzenie w logiczna calosc. Realistycznie opisany ostatni dzien skazanego na smierc, jego mysli, przezycia, problemy. Rzecz o winie – kto naprawde jest winny morderstwom i innym popelnianym zbrodniom? Czy mozna to zmienic? Czy kara smierci ma prawo bycia?
Polecam bardzo tez ze wzgledu na powracajace czesto dyskusje o wprowadzeniu kary smierci w wielu krajach, tez w Polsce. Przemyslenia autora, chociaz ponad 150-letnie, nie stracily chyba zbyt duzo ze swej aktualnosci.
Zachecam goraco! (Tytul oryginalny: Le dernier jour d’un condamné, suivi de Claude Gueux)

Jeder stirbt für sich allein

Michał Mirski — Tue, 04 Nov 1997 21:52:10 +0000

Najpierw informacja o tegorocznej Nagrodzie Nobla w dziedzinie literatury. Po tym jak w zeszlym roku otrzymala ja nasza krajanka, Wislawa Szymborska, poetka, w tym roku 7.5 mln. koron szwedzkich przypadlo w udziale Panu Dario Fo (71) z Wloch. Jest on dramaturgiem, w swoich dzielach zabiega o prawa najubozszych i slabych, co sie chwali.

Dzis ksiazka Hansa Fallady, napisana co prawda juz przed ponad polwieczem, ale nie tracaca chyba aktualnosci, poniewaz opisuje wydarzenia i zachowania ludzkie, ktore spotkac mozna w kazdej epoce.
Opowiada losy malzenstwa, ktore probuje na wlasna reke przciwstawic sie systemowi faszystowskich Niemiec poczatku lat czterdziestych. W jaki sposob? Poprzez pisanie kartek przedstawiajacych prawdziwe oblicze rzadow Hitlera, jego propagandy i aparatu scigania. Bardzo udanie skomponowana powiesc, ktora na pewno oplaca sie przeczytac. Takze dlatego, by dowiedziec sie wiecej na temat zachowan Niemcow tamtego okresu, ich srodowiska i tamtej atmosfery.
Hans Fallada “Jeder stirbt fuer sich allein”, tytul polski “Kazdy umiera w samotnosci”.

Das Parfüm

Michał Mirski — Sun, 05 Oct 1997 21:35:44 +0000

Dzis chcialbym opowiedziec o ksiazce, ktora przeczytalem bardzo szybko, polykajac doslownie jej zawartosc. Coz to za dzielo? O tym na koncu.. Powiesc jest ciekawa, napisana jezykiem realistycznym, prostym, choc rozbudowanym. Opowiada historie mezczyzny, ktory, bedac sam pozbawiony zapachu, probuje skonstruowac zapach przewyzszajacy soba wszystkie inne, dotychczas sporzadzone. G. jest obdarzony zmyslem zapachu, pozwalajacym mu na wyczucie perfekcji.
Aby dojsc do celu, G. zbiera powoli wszystkie ludzkie zapachy, ktore uwaza za nadajace sie. Lecz by moc to robic, musi dlugo znosic upokorzenia, pracujac prawie za darmo u przypadkowych Perfumerzystow. Ale jak skonczy sie jego trud? Czy stworzy perfekcje i pokaze innym swa przewage?
Dodac mozna, iz historia toczy sie przed kilkoma wiekami we Francji, co jest bardzo pieknie opisane. Bestseller swiatowy, “Das Parfum” Patricka Süskinda. Polecam goraco.